ای شوق ما به زمزم و آن منزل وفا

وان گاه روی سوی منی آر و بعد از آن

تا هفت بار می زن و می گیر سنگ ها

از ما سلام بادا بر رکن و بر حطیم

صبحی بود ز خواب بخیزیم گرد ما

از اذخر و خلیل به ما بو دهد صبا