صبحی بود ز خواب بخیزیم گرد ما

تا هفت بار می زن و می گیر سنگ ها

از ما سلام بادا بر رکن و بر حطیم

ای شوق ما به زمزم و آن منزل وفا

از اذخر و خلیل به ما بو دهد صبا