خس و خار و پلیدی ز رهگذر

بگو تا نهلد آفتاب هیچ

ز آثار غم انگیز دی اثر

همان باد بروبد به کوه و دشت

همان ابر فشاند به راه ما

گلاب خوش و مشگ و عبیرتر

بگو نرگس بیمار را که هان