ز یغمای زمستان مکن حذر

همان ابر فشاند به راه ما

گلاب خوش و مشگ و عبیرتر

بگو نرگس بیمار را که هان

که از عدل من ایمن توان غنود

به هرگلشن ، در زیر هر شجر

هم از راه به راهی توان گذشت