من زنم بوسه و معشوق شود بوسه شمر

ور مراگوید یک بوسه فزون می ندهم

بوسه زین بیش چه خواهی ؟ شوازین خانه بدر

اندرآن زلف زنم چنگ و فراز آورمش

دوش بد فکر من این ، تا بدمید اختر صبح

با دل شاد سوی دوست شدم راه سپر

دیدم از رنج مه روزه چنان گشته نژند