اسیر، هرچه بد اندرکمندشان بگرفت

چنانکه جانب نخجیر شیر شرزه نر

ز باد تیغش چون آب ، سرد ماند به جای

عدو که بود به هرسو جهنده چون اخگر

درم بداد و روان کرد سوی جای و مقر

گرفت عهد ز میران کوکلان و یموت

کزین سپس نکشند ازکمند طاعت سر