همه به سنگر پنهان چو ابر در پس کوه

که تا نبیند مردم نیایدش باور

عدو ز دشت پراکنده گشت و شد سوی شهر

بهر گذرگه پرداخته یکی سنگر

تفنگشان همه چون برق و توپشان تندر

نشانده بر سر هرکوی ، شاه کینه سگال

کشیده از بر هر برج ، خصم دیو سیر