چو بر کران کشن رود، شاخ نیلوفر

نشسته میر به پشت هیون کوه گذار

عقاب گفتی بر تیغ کوه جسته مقر

حسام آخته در دست بدره بار امیر

به جز حسامش کز خون خصم رنگین بود

نداده نیلوفر بار، لاله احمر

به چنگ رایتی میر بر درفش کبود