ازو نه برگ بماند به جای بازو نه بر

سپاه میر تو گفتی که بود باد خزان

عدوی دین ، شجر خشک و جانش برگ شجر

بلی چو باد وزان بر وزد به شاخ درخت

سپاه خصم هم اندر میان شارستان

به جیش میر فکندند توپ جان او بر

امیر راد در آن گیر و دار و هایاهوی