که بدو گوییم از مال کسان بهره مبر

صاحب خانه اگر باز نبندد در خویش

گله ای نیست اگر دزد درآید از در

چه گریز است ز ماهیت طبع بشری

صعوه را گوییم از صید ملخ دست بدار

باشه را گوییم از خون چکاوک بگذر

تو هم ای شاهین ، کبکان را زین بیش مگیر