نه یکی نامه که بنیوشد حال مضطر

کام ها جمله فروبسته ، ز بان ها خسته

جور بگشوده دهان از همه سو چون اژدر

نه یکی خامه که بنویسد درد درویش

بر سر اهل خراسان اگر آتش بارد

نشود مردم شیراز ازآن هیچ خبر

ور ببارد ز دوسو بر سر زنجانی تیغ