ازآن کم رفته بد یک چند برسر

چو بر آن تند بالا ژرف دیدم

براندام بر زبان « الله اکبر»

گذشتم زان کریوه صعب و رستم

بدیدم نغز و خرم سرزمینی

چو فردوسی به دیدار و به منظر

مهین مرزی ز دادآباد و در وی