مرغ دیده است کسی دیو تن و دیو غریو؟

تا بباکویه فرو ریزدمان از ژاغر

نیمی از هشت چو بگذشت به ساعت ، برخاست

مرغ رویینه تن از جای چو دیوی منکر

دیو دیده است کسی مرغ وش و مرغ سیر؟

دم کشیده به زمین ، چشم گشاده به سما

وز دو سو بی حرکت ، پهن دو رویین شهپر