تا نگیرد کس از او صید وی از جای بجست

وز دو سو بی حرکت ، پهن دو رویین شهپر

کرده گفتی دو ملخ صید و گرفته به دهان

وآن دو صید از دو طرف سخت به قوت زده پر

همچو سیمرغ که گیرد به سوی قاف گذر

جست چون برق و گذر کرد ز بالای سحاب

بانگ دو پره او همچو خروش تندر