ملحدی روی به مندیل بپوشد ز نظر

عاقبت مرکب ما بیحد و مر اوج گرفت

تا برون راند از آن ورطه پرخوف وخطر

الموت از شکم میغ نمایان ، چونانک

سرخ رود از دره ای ژرف سراسیمه دوان

شاهرود از طرفی قطره زن و خوی گستر

راست چون عاشق و معشوق جدا مانده ز هم