سرخ رود از دره ای ژرف سراسیمه دوان

تا برون راند از آن ورطه پرخوف وخطر

الموت از شکم میغ نمایان ، چونانک

ملحدی روی به مندیل بپوشد ز نظر

شاهرود از طرفی قطره زن و خوی گستر

راست چون عاشق و معشوق جدا مانده ز هم

وز دو سوگشته دوان در طلب یکدیگر