سفر دربا بی گفت و شنود بندر

از پس پشت یکی سلسله کهسار کبود

پیش رو دشتی هموار ز فیروزه تر

از بر گیلان راندیم به دریا و که دید

پرتو مهر درخشنده بر امواج کبود

بافتی ماهی سیمینه به نیلی میزر

مرکب آرام و هوا روشن و دریا خاموش