اینک از دوستی متفقین آن خواهیم

که شد ایران پل پیروزی او سرتاسر

گشت ما را ستخوان خرد که سالی سه چهار

چرخ ییروزی بر سینه ما داشت گذر

که بخواهد پسر خسته و نالان ز پدر

باشد این هدیه باکو اثرکلک بهار

یادگاری که بماند به جهان تا محشر