ولی دربغ که خوردم ز فرط ساده دلی

نه بیم دارم ازین روزگار مردشگر

به زبر منت کس یک نفس بسرنبرد

کسی که شصت خزان و بهار برده بسر

فریب دوستی اندر سیاست کشور

ز بس که بودم نومید از اولیای امور

که جز عوام فریبی نداشتند هنر