یکی کتاب نبشتم که گر نکو نگری

ز خامه پیکان آوردم از زبان خنجر

نوشته های من اندر ثنای حضرت او

چو بشمری بود از صد مقالت افزون تر

همه محامد این خواجه است سرتاسر

گر از شکست دل ما برآمدی آواز

شدی ز چشم تو خواب غرور و عشوه بدر