موی تو تابیده مشگ از برگلنار

زلف نگونسارکرده ای و ندانی

کو دل خلقی ز خویش کرده نگون سار

روی تو تابنده ماه بر زبر سرو

چشم تو ترکی وکشوربش مسخر

زلف تو دامی و عالمیش گرفتار

سخت به پایان کار خویش بنالد