ریجان داری دمیده برگل نسرین

زلف تو دامی و عالمیش گرفتار

سخت به پایان کار خویش بنالد

آن که بر آن زلفش اوفتاده سر ویار

مرجان داری نهاده بر در شهوار

آفت جانی از آن دو غمزه دلدوز

فتنه شهری ازآن دو طره طرار