فتنه شدستم به لاله و سمن از آنک

مرجان داری نهاده بر در شهوار

آفت جانی از آن دو غمزه دلدوز

فتنه شهری ازآن دو طره طرار

چهر توباغی است لاله زار وسمن زار

لعل شکر بار داری و نه بدیع است

گرچه نماید بدیع لعل شکربار