خود براین سرو بلبلان نایند

در بهار و خزان و لیل و نهار

گربرآن سرو بیهده شب و روز

برنشیند چکاو و بلبل و سار

جز بگفت محمد مختار

گر از آن سرو درگلستان ها

رسته بینی همه فزون ز هزار