نهنگ بر سر او بارد ابر جان اوبار

نشان عاطفت از دهر کینه جوی ، مجوی

امید راستی از چرخ کجمدار، مدار

ز بحر جان اوبارش کسی ار خلاصی جست

نه شه شناسدگیتی ونی وزیر، تو شو

ز هر در آر پیاده ، ز هر سو آر، سوار

به کار دولت نتوان گزافه کاری کرد