در رضا و لطف او از باغ رضوان بی خبر

کی برد فیض شهادت کشته ای کز قتلگاه

جای گیرد در کنار حور و غلمان بی خبر

می رسد فضل شهادت رادمردی راکه هست

در ره آداب رفتن هست شرط احتیاط

ورنه از فرجام این کارست انسان بی خبر

ای بسا زاهدکه دیوش در درون دل مقیم