پیش کز جانان رسد یک لحظه فرمان بی خبر

وی بسا آلوده دامان کز تجلی های عشق

از نهادش سر زند خورشید تابان بی خبر

تا خبر داری ز خود، فرمانبری را کار بند

راز قرآن را ز صاحبخانه جویا شو که هست

از مراد میزبان بی شبهه مهمان بی خبر

آنکه از قرآن همان الفاظ تازی خواند و بس