« هراز» بانگ زن پوید بدان خرم دیار اندر

درختی بر درختی روید و آید به بار اندر

تذرو جفت گم کرده خروشان بر چنار اندر

کشیده هر طرف گردن پی دیدار یار اندر

به کردار طراز سیم بر نیلی شعار اندر

خروشش گوش کر سازد به بانگ رعد سار اندر

بغلطاند تن پیل ژیان را بر گدار اندر