گرش به دلها کنند سرشکن اندر

صدشکن اندر دو زلف داری و باشد

بندی پنهان به زیر هر شکن اندر

صدگره افتد به هردلی که به گیتی است

چندکزان زلف بر ستردی ، امروز

مشگ نباشد به خطه ختن اندر

زلف سترده مده به باد، که در شهر