آن طفل نکوروی که از روشن رویش

لیکن تو دربن کار مصابستی و ماجور

وان طفل به گهواره درافکن به دو سه ماه

چونان که به گهواره درون گردد محصور

چون روز برافروخته گردد شب دیجور

آنگه که به نیرو شود و روی فروزد

زو وام کند رضوان رنگ دو لب حور