من به سما می روم نیست زر آن جا روا

دامن تو پرسفال پیش تو آن زر و مال

باورم آنگه کنی که اجل آرد فنا

گویی که زر کهن من چه کنم بخش کن

جغد نه ای بلبلی از چه در این منزلی

باغ و چمن را چه شد سبزه و سرو و صبا