همه را گردن فربی همه را گنده شکم

زنخ افشرده به غبغب ز چه ؟ از فرط غرور

یاوه تیه ضلالند و ز غفلت شمرند

خویشرا موسی و این کاخ ، تجلی گه طور

این یکی مستحق چاقو و آن یک ساطور

فرقه ای چون امل خویش طویلند و دراز

جرگه ای چون طمع خق بش کلفتند و قطور