کیسه پر سازم از این معرکه باشم معذور

در بر شاه و رعیت همه کافر نعمت

پیش سرنیزه دشمن همگی عبد شکور

هر یکی گوید با خویش که ، گر تنها من

ازقضا جمله وکیلان همه این می گویند

خاصه آنان که بر این قوم روسند و صدور

لاجرم جمله دوانند پی پختن نان