یکی به طبع حدید و یکی به لطف حریر

دو پیشه دارد بر جان و دل دو طره او

یکی گذارد بند و یکی نهد زنجیر

شگفتم آید زان دل در آن بر سمین

برمن آمد آراسته به هم رخ و زلف

یکی چو لیله مظلم یکی چو بدر منیر

بگفت چند بهم بر، من و تو بنشینیم