یکی ز گیتی ریمن یکی ز چرخ اثیر

بگفت چند بهم بر، من و تو بنشینیم

یکی به رنج دچار و یکی به عشق اسیر

جواب دادم زان کم نژند شد دل و جان

ز رنج سیم و زر ایدون شده است چشم و رخم

یکی به گونه سیم و یکی به رنگ زریر

بگفت سوی چمن شو که سیم و زرگیری