زگنده پیرکهن تا به کودک نورس

مرا ز محبس این سفلگان حکایت هاست

که کرده پایم روی زمین زندان مس

درون زندان دیدم نکرده جرم بسی

یکی اسیر، که گفت ای اجل نجاتم ده

یکی به بند، که گفت ای خدا به دادم رس

یکی به حبس ، که از شهرخود به میر بلد