تلخی به شکر تو نچسبد به صد سریش

وصل تو داشت حوزه ارباب ذوق جمع

هجر تو کرد خاطر مجموعشان پریش

گویند از آن لب شکرین تلخ گفته ای

گیرم که مردک هروی خورده شکری

ما و تو آن گرفت نبایستمان به ریش

طبع حسود پنجه گشاید به هر دروغ