ما و تو آن گرفت نبایستمان به ریش

گویند از آن لب شکرین تلخ گفته ای

تلخی به شکر تو نچسبد به صد سریش

گیرم که مردک هروی خورده شکری

طبع حسود پنجه گشاید به هر دروغ

مرد غریق دست گذارد به هر حشیش

یک شب عیادت من بیمار پیش گیر