وان شاهد صغیر به آهنگ بم و زبر

نبود گنه عیادت یاران به هیچ کیش

اینجا دلیست خسته و مشتی گل و کتاب

واندر نهاده مجمره زرد هشت پیش

با ذکر یا مجیر بود گرم کار خویش

سوی دگر ندیم سبکروح تلخ وش

بیگانه با مدلس و با اهل ذوق خویش