از می فکرت بساز جام خرد پر

*

نوز نتابیده صبح ، خواه صبوحی

زان که صبوحی است لیل غم را فالق

جام خرد پر نگردد از می رائق

با می فکرت صبوح کن که بود فکر

خمری کان را خمار نبود لاحق