حاسدان ملک را در آستانت راههاست

زانکه شاهی و جوانی دیریابست ای ملک

آتشی در پنبه پنهانست ، این دانیم ما

خاطر ما زین سبب در التهابست ای ملک

شه پرستان را از آن درگه جوابست ای ملک

ما بجز بیداری شه مان نباشد آرزو

دل گر از این آرزو جوشد، مصابست ای ملک