سر هر قصر برآورده به اوج خرچنگ

مردمانی همه با صنعت و با فخر و غرور

که ز بیکارگی و تن زنی آیدشان ننگ

بن هر چاه فرو برده به پشت ماهی

رستنی رسته به هر مزرعه دشت اندر دشت

بارها بسته بهر دهکده تنگ اندر تنگ

نکته ها کرده ز بر مرد و زن از گفت بهار