گاه وصال آمد و هجران شد اسپری

تابنده بود خواهد زبن پس هزار سال

چون در فراق او دل یک ملک شد نژند

فر ملک تعالی گفتش الاتعال

هجران چو اسپری شد آید گه وصال

چون تافت روی تربیت از این خجسته ملک

فرسوده گشت ملک و دگرگونه گشت حال