خاتم اسیر پنجه دیو سیه مآل

چون تافت روی تربیت از این خجسته ملک

فرسوده گشت ملک و دگرگونه گشت حال

چون پور برخیا ز در جم برفت وگشت

کالیوه شد هنرور و نستوده شد هنر

افسانه گشت دانش و بی مایه شد کمال

آزاده مردمان را دریوزه کشت فر