بوسیده پای خسرو و بگرفته دست بخت

چاره ندید امر ملک را جز امتثال

بنگاه خود بماند و به ایران کشید رخت

با لطف کردگاری و با فر لایزال

بگشوده روی رامش و بسته در ملال

ای خرگه وزارت ، رو بر فلک بناز

وی مسند صدارت ، شو بر جهان ببال