گر زانکه شعرگفتم شعری بود بدیع

و اینک به دولت تو برآورده شاخ و بال

مدح تو جز بهار نگویدکس این چنین

با بهترین معانی و با بهترین مقال

ور زانکه سحر کردم سحری بود حلال

بادا قرین اختر جاه تو نجم سعد

بادا مطیع بخت جوان تو چرخ زال