بادا مطیع بخت جوان تو چرخ زال

گر زانکه شعرگفتم شعری بود بدیع

ور زانکه سحر کردم سحری بود حلال

بادا قرین اختر جاه تو نجم سعد

کام تو باد با لب آن شاهدی که برد

از خلق ، دل به طره خمیده تر ز دال

بنگاه نیکخواه تو پر خلخی نگار