وز دال تو صد بند و گره در دل ابدال

ای دست نکویی به بناگوش تو زان زلف

بنگاشته بی خامه بسی جیم و بسی دال

از جیم تو صد تاب و شکن بر قد عشاق

می ده که هلال مه شوال برآمد

ای بی تو قد من چو هلال مه شوال

احوال من از بوسه کن ای ترک دگرگون