زاعمال شبانروز دگرگونه کنم حال

رفت آنکه شب و روز به هر برزن و هر کوی

زاهد رود از پیش و گروهیش به دنبال

می ده که مرا حال نمانده است کزین بیش

چون آتش سیال یکی باده بنه پیش

ای روی تو افروخته تر زآتش سیال

بردند به چین اندر تمثال تو بت روی