در حجب مشک موی روی ببین اه چه روی

کور بجوید ز خار لطف گل و بوی ها

با طلب آتشین روی چو آتش ببین

بر پی دودش برو زود در این سوی ها

آنک خدایش بشست دور ز روشوی ها

بر رخ او پرده نیست جز که سر زلف او

گاه چو چوگان شود گاه شود گوی ها